Hij doet niks hoor! 4


Wanneer hier de zon schijnt, gebeurt er iets in Nederland. Zeker wanneer het één van de eerste warme dagen van het jaar is.
Wij Nederlanders laten alles vallen wat we doen en wij gaan naar buiten, zodat wij geen enkel zonnestraaltje hoeven te missen.
De ramen/deuren gaan open, de terrassen zijn (over)vol en buren begroeten elkaar met een: ” lekker weertje, he!”. 

Ook hondenliefhebbers trekken er met dit zonnetje er op uit. 
Zodoende liepen wij ook met een groepje van 4 honden door het bos. 
Op afstand liep een gezin in het gezelschap van een hond.  De hond zag ons. Hij twijfelde geen moment en in een volle vaart banjerde hij op ons af, zo de groep in.  Eerst sprong hij tegen mij op, om vervolgens zijn zware voorpoten bijna op onze kleine hond te zetten. ” Hij doet niks hoor!” riep de vrouw, terwijl de rest van het gezin zonder te kijken verder door liep.
De kleine hond heeft ondertussen een schuilplaats tussen mijn benen gezocht, terwijl de ‘indringer’ opdringerig achter mijn andere honden aanloopt.
Ik zie veel stresssignalen en ik roep de honden bij me zodat ze voor me kunnen zitten. Meestal vindt een indringer dit maar saai en gaat vervolgens verder op pad. Helaas werkte dit niet. Hij begon te blaffen, iets wat niet alleen pijn aan mijn oren deed, maar ook voor stress zorgde in de groep.
Oplossing twee; weglopen. Gelukkig! Na enkele meters werd de afstand tussen hem en zijn gezinnetje toch te groot en vloog hij terug.
Voor een hond die niks deed, heeft hij het toch wat voor elkaar gekregen. 

Wij liepen verder en de honden herpakten zichzelf. Ze gingen heerlijk hun gang; lekker snuffelen en pootje baden in het water. 
Aan de andere kant van het water was ook een wandelpad. 2 hondenbezitters liepen frontaal naar elkaar toe. 
één van de twee had haar hond aangelijnd.  De hond van de ander was los. De honden hadden elkaar al gespot en 1 van hen was hier niet blij mee. 
De aangelijnde hond vond het niet fijn dat de hond frontaal aan kwam lopen. Toen de loslopende hond ging liggen en begon te staren, begon de hond te snuffelen om de situatie te kalmeren.
De liggende hond bleef loeren, wachtte zijn moment af en sprong op om als een duveltje uit een doosje een sprint in te zetten naar de aangelijnde hond.
” Hij doet niks, hoor!” riep het baasje terwijl zijn hond bijna tegen de aangelijnde hond aan knalde. De aangelijnde hond wilde weglopen, maar hij kon door de lijn geen kant op. Ondanks al zijn signalen(wegkijken, oogwit, tongelen, pootje heffen) vond ‘de duvel uit het doosje’ het geen enkel probleem om frontaal de hond te besnuffelen.  “‘ Ik zei toch; hij doet niks hoor! Gewoon even snuffelen!”. 

Na deze praktijkles over stresssignalen, verliep de rest van de wandeling lekker rustig.
Althans, voor ons. Toen wij via de bovenkant van een dijk richting de auto liepen, keken wij op een fietspad neer. Ook hier liep een vrouw met haar hond. Haar hond stapte enthousiast door gras totdat hij een fietser om de hoek zag komen. Zijn oren gingen naar voren,  staart overeind, bek gesloten en zijn ogen volop gericht op de fietser. Zijn blik liet de fietser niet los en zijn stap werd een snelle draf. Nog één keer keek hij om naar zijn baasje,hij kreeg geen contact en dat was voor hem het teken om de sprint in te zitten. Bij de fietser rende hij een stukje blaffend mee. Het bleef niet bij blaffen, na geen reactie van de fietser hing hij in zijn broek, of wellicht wel in zijn kuit. De vrouw slaakte een gilletje en terwijl ze haar hand voor haar mond bracht riep ze: ”Dat doet ‘ie anders nóóit!”


Laat commentaar achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

4 Gedachten over “Hij doet niks hoor!

  • Yvonne

    Zo herkenbaar en is iets wat enorm in mijn irritantie zit. Pas nog, liep ik met raya en een andere hond, vliegen uit t niets twee labradors op ons af, heel.opdringerig en wilden op raya rijden. Ik twee honden er af trekken en de vriend waar ik mee was zijn hond in bedwang houden want die ziet raya als zn teefje en had ze aangevlogen. De eigenaren waren vooral druk met elkaar en hadden geen oog voor hun honden. Op dat soort momenten moet ik me bedwingen om nog aardig te blijven

    • admin Post auteur

      Hoi Yvonne,

      Bedankt voor het reageren.

      Wat je schrijft is precies het punt waar wij op doelen. Je schrijft dat de eigenaren van de honden niet meer omkeken naar hun honden nadat ze naar Raya toe vlogen.
      Precies om die onverschilligheid gaat het, hoewel een hond fysiek hoogstwaarschijnlijk niks zal doen, doet hij toch door contact te zoeken iets. Dit iets vindt niet iedere hond prettig. Zeker als de ontmoeting begint met een hele snelle frontale benadering.

      Het kan gebeuren dat je hond een keer naar een andere hond toe rent. Maar het zou geweldig zijn als je als eigenaar dat in ieder geval kijkt hoe de andere hond er op reageert. Vindt hij het leuk en gaat het goed? Prima! Vind de andere hond het niet fijn, zoals bij jouw Raya, dan zou het fijn voor iedereen zijn als iedereen weer zijn eigen wandeling voortzet.

  • narijke

    ten eerste keur ik het af dat een hond zo reageert!

    Maar wat doen jullie zelf om nog dit steeds kleiner gebied te beschermen voor beperkte uitlaat is?
    Het vrij loslopen in de elzen wordt steeds kleiner! Dus vrij lopen met je hond ook! En natuurlijk niet iedereen vind elkaar aardig, geld ook voor honden!
    Is het noodzaak dat fietsers en wandelaars en joggers juist in een uitlaat gebied voor honden te zijn???
    Ga hier eens over discussie en onderneemt!
    Doe geen brave taal! Onze honden roedel zijn onder controle!
    Een roedel beschermt elkaar! Want ze zijn ondertussen vertrouwt met elkaar!!!

    Zijn gesocialiseerd! Uhm als een vreemde hond om de hoek van de straat komt, dan moeten ze altijd ook ff kijken! Snuffelen en ruiken wie ben jij!

    Dus dat geld ook in een vrije uitlaat gebied! meestal gaat het daar beter in VRIJ!

    Én tja er zijn ook altijd nog de niet opgevoede sociale mensen!! En hun honden!!
    Dat is zeer triest!
    Maar doe nu niet overkomen dat jullie perfect zijn!

    Ik ben dat ook niet! En een hond ook niet!
    Én mijn hond ook niet!
    Alhoewel mijn hond gesocialiseerd is!!! Ik blijf altijd allert! Ik zal nooit zeggen, dat doet mijn hond nooit!!!

    lijkt wel op de luizen moeder

    • admin Post auteur

      Hallo Narijke,

      Bedankt voor je uitgebreide reactie!

      Je hebt helemaal gelijk dat de Elzen is een stukje beperkter is geworden qua loslopen met honden. Jammer, maar de reden van Staatsbosbeeer is wel gegrond.

      Is het noodzaak dat overige recreanten in een losloopgebied zijn, vraag je. Onze mening hierover is dat het losloopgebied gewoon een stuk recreatiegebied blijft. Het blijft een gebied voor iedereen met als grote pluspunt (voor hondenliefhebbers) dat daar honden los mogen. Maar nogmaals; het blijft een recreatiegebied voor iedereen. De elzen is op dit moment heel overzichtelijk met een duidelijk fietspad en daaromheen wandelpaden, waar je meestal ook wat meters vooruit kan kijken om te zien wat er aan komt. Hoeveel moeite is het om, wanneer je een mede recreant ziet, even je hond bij je te roepen zodat jullie elkaar rustig kunnen passeren? Zodat iedereen, zowel hondenliefhebbers als andere recreanten, er van kunnen en mogen genieten.

      Natuurlijk vergt dit eerst training en aandacht. En ook gaat dit, helaas, niet altijd bij ons perfect. Was het maar waar! Soms hebben wij ook een ” dat doet ‘ie anders nooit!” momentje .Zoals je al zegt, een hond (en wij!) zijn jammer genoeg niet perfect. Het zijn helaas geen robots die wij onze hoede hebben. Maar men waardeert het wel als je in ieder geval elkaar het idee geeft dat je rekening met elkaar wilt houden en daar moeite voor doet. Gelukkig zijn mensen heel vergevingsgezind als het dan een keer anders loopt dan dat je had verwacht.

      Ons punt gaat erom dat we het idee krijgen dat mensen het soms niet eens proberen. Doorlopen alsof het de normaalste zaak van de wereld is.

      En ik moet eerlijk zeggen, deze blog kwam inderdaad in mij op nadat ik een aflevering van de Luizenmoeder vol plezier had gekeken.