Dominante hond:
Bij de puppytraining komen allemaal leergierige mensen. Ze willen iets leuks met hun pup ondernemen en vooral samen dingen leren. Geweldig!
Aan de start van een hondentraining weten veel eerste baasjes (of  soms ook met jarenlange ervaring) nog niks over conflictmijdende gedragingen, stresssignalen zoals tongelen of uitschudden en nog weinig over hoe je een hond traint. Laat ik voor opstellen: het is niet erg als je hier nog niks over weet. Wij vinden het geweldig om samen met hondeneigenaren op zoek te gaan naar het juiste pad. Maar ondanks dat ze (naar mijn idee het fundament van het omgaan met honden) nog niet weten, denken hondeneigenaren 1 ding wel te weten. Dit is namelijk: je hebt dominantie honden en onderdanige honden en wij als baas moeten altijd laten zien dat wij de baas zijn.  Honden mogen hun wil absoluut niet aan ons opleggen en dingen bepalen, dat is een absolute no-go. 

Zelfs mijn oma, die helemaal niks met honden heeft, kent Cesar millan. Elke aflevering komt hij terug op dominantie en hoe je als baas de hond onderdanig kan krijgen. Dankzij de geweldige commerciële instelling van deze man, heeft hij een groot deel van de wereld bereikt. Niet alleen hondenmensen, maar ook mensen die niks met honden hebben zijn onder de indruk van zijn doen.  Het is dus niet gek dat de mensen bij de puppytraining iets denken te weten over honden. Ze hebben iets aangenomen. Logisch ook, want iets waarvan je het overal tegenkomt (TV, boeken, sociaal media) daar zou je  je dan toch van verwachten dat het waar is?

Helaas (of gelukkig), het is niet waar. Zodra je je in gaat verdiepen in de herkomst van dominantie, kom je al snel knelpunten tegen.
Diegene die bijvoorbeeld heeft geschreven over wolvenroedels en de zogenaamde alphawolf, kwam binnen enkele jaren tot de conclusie dat deze theorie onzin is. Ondanks dat hij zijn eigen theorie aan de kant schoof, bleef de theorie zich uitbreiden. 
Maar ook in het hedendaagse hondenwereld zie je een omslag. Als je een opleiding volgt bij de grotere instituten voor hondenopleidingen, erkennen ze dat dominantie achterhaald is. In Nederland heb je bijvoorbeeld Martin Gaus college (die van de dominantietheorie omgeschoold is naar zijn huidige methode), Turid Gaas of dogvision. Maar wist je dat in andere landen de aanpak van Cesar Millan verboden is? Ik sprak in de eerste zin over dat het gelukkig de dominantietheorie niet waar was. Want waarom zouden wij een dier in huis nemen die alleen maar een strijd met ons aan wilt gaan? Dan zou er voor beide partijen toch geen plezier en liefde uit voort vloeien? Daar komt bij dat het hele doen en laten van een hond gaat over het vermijden van conflicten, iets wat geheel tegenstrijdig is met het idee dat honden conflicten willen aangaan om te laten zien dat ze de dominante van de club zijn.

Dominante hond en zijn gedragingen: zullen wij samen logisch na gaan denken?
Sommige gedragingen, of eigenlijk een hoop, worden gekenmerkt als dominant en enkele als onderdanig. 
Mensen zien iets wat in dat welbekende lijstje staat, plakken de stempel dominant of onderdanig er op en het is klaar.  Als je geen opleidingen over honden(gedrag) hebt gedaan of niet verder denkt,dan snap ik deze redenatie. Maar wanneer je meer weet over gedrag, de denkwijze van een hond en lichaamstaal, dan zie je in dat de stempel onjuist en zelfs misplaatst is. 

een voorbeeld:

De situatie: Ik gaf les aan een leuk groepje van 6 personen. Het was een leuke en intensieve les waarbij wij meerdere nieuwe dingen hebben aangepakt. Tegen het einde van de les stonden wij redelijk dicht op elkaar om na te praten. Zo dicht op elkaar, dat 1 hond bij een andere hond in de buurt kon komen. Deze hond begon te rijden op de andere hond. De baas roept: ” stop nou met zo dominant zijn!” Hij trekt de hond weg en vervolgens gaat de hond in de lijn bijten en blaffen tegen de baas. ” Zie je, hij is boos op mij omdat ik dominant ben, want ik heb zojuist zijn dominante handeling gestopt” beredeneert de baas. 

De hond die gaat rijden, heeft net een intensieve les achter de rug. Op het einde staat hij te dicht bij een andere hond, deze prikkel is te veel. Hij gaat daarom rijden. Rijden is teken van overprikkeling, wat dus bij dit plaatje past. Vervolgens trekt de eigenaar zijn hond weg. Dit is weer een prikkel. De volgende prikkel is dat de baas begint te roepen tegen de hond. De hond weet niet meer wat hij met zich zelf aan moet en gaat daarom blaffen en bijten in de lijn. Beiden passen bij het plaatje van overprikkeling. 

Stel je houdt vast aan de dominantietheorie, dan leg je  de dominante hond misschien op zijn rug, staar je hem in de ogen, roep je iets,  geef je een ruk aan de lijn of noem maar een andere vorm van corrigeren. Allemaal onder het nom dat jij bepaald wat hij doet omdat jij de dominante baas bent en niet hij. Hier schiet je niks mee op, sterker nog, de situatie en de gemoedstoestand van de hond zullen alleen maar achteruitgaan. Ook het vertrouwen in jou als baas gaat achteruit, er is een miscommunicatie wat wantrouwen wekt. Plus, de volgende keer zal het bij een intensieve les weer gebeuren.

Kijk je verder dan de dominantietheorie; dan kan je conclusies gaan trekken. De les was blijkbaar te veel voor je hond(vanwege de signalen van overprikkeling als rijden, blaffen en bijten). Hoe kan je dit voorkomen of zelfs voor zijn? Wat kan je veranderen tijdens de les dat de hond beter met de prikkels om kan gaan? Door de juiste begeleiding te bieden, hoefde deze situatie niet zo te eindigen. Door je in te leven in de hond, wek je ook vertrouwen en krijg je een sterkere band met jouw hond. Jij bent immers de eigenaar die zorgt voor rust en duidelijkheid waardoor jouw hond zich ontspannen,veilig en begrepen voelt. Je doet de zogenaamde dominante hond te kort als je niet verder kijkt dan dominant zijn. Een hond laat veel meer zien dan dat! Wij als mens moeten dat alleen leren te begrijpen. 

 

De droom:
Terug naar de mensen op de hondentraining: Wij lopen elke dag tegen een mega lange en hoog opgebouwde muur aan van dominantie.  Wij hebben een droom: deze muur van dominantie laten afbreken. 
Het zal even duren voordat die muur verdwijnt. Niet gek ook, dat honden dominant willen zijn is een vastgeroest fenomeen in de hondenwereld. Dat verdwijnt niet zomaar. Net zoals diegene die zei dat de aarde rond was in plaats van langwerpig, ook hij werd gek aan gekeken. Maar hij bleek toch mooi gelijk te hebben. Misschien komen wij niet zover en zal de muur nooit helemaal verdwijnen.   Maar elke baksteen die wegvalt is weer een persoon die met andere ogen naar zijn hond gaat kijken en zijn hond anders gaat zien. Baksteen voor baksteen, ooit zal de dominantiemuur vallen.
Je kan deze muur ook in het klein zien. Bijna elk hondenmens begint met een muur van kennis over dominantie om zich heen. Zodra wij door deze muur heen kunnen komen, kunnen wij pas de mens bereiken. En dan pas kan het echte leren beginnen. 

Vragen?
Ik snap heel goed dat je nu met heel veel vragen achterblijft. Ik vond deze blog al heel lang worden, dus vandaar dat ik er toch een einde aan hebt gebracht.
Het liefst blijf ik vertellen over het misbruik van de dominante hond, maar vooral vertel ik liever over (de oorzaak van) gedrag en lichaamstaal. De gedachten over de dominante hond moet de wereld uit, en dat heeft tijd nodig. 
Vroeger keek ik ook veel programma’s over de dog whisperer en had ik al zijn boeken. Bij mij duurde het ook een tijd voordat ik in zag waar ik eigenlijk mee bezig was. Na heel veel observeren, analyseren en lezen, word elke dag weer onderstreept dat de dominante hond of de dominantietheorie niet bestaan.  Maar dit heb ik voornamelijk zelf moeten uitvinden. Dit hoef jij niet te doen,ik vind het namelijk super om het doen en laten van de hond uit te leggen. Neem gerust contact op. dominante honddominante hond


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *