Wie is Bobbie?
Bobbie is een leuke labradoodle pup. Eind mei heeft hij enkele dagen met de hondenuitlaatservice mee gelopen. Tijdens de wandeling deed hij het geweldig, helaas ging het thuis minder goed. Bobbie vindt het alleen zijn eng. Hij schiet in de stress en gaat hierdoor blaffen. Doordat hij zo in paniek is, slaapt hij niet. Sterker nog, het alleen zijn(en dus in paniek zijn) kost hem ontzettend veel energie.  Dat terwijl een pup juist behoefte heeft aan rust. Wanneer een hond te weinig rust kan hij moeilijker omgaan met situaties die voor hem lastig zijn. Je komt eigenlijk in een negatieve spiraal. Na overleg met de baasjes van Bobbie hebben wij besloten dat wij gaan starten met trainen. De training is voornamelijk gericht op het alleen leren zijn. Omdat Bob nog een pup is, komt er vast nog heel veel meer bij kijken!
Benieuwd hoe wij dit gaan aanpakken? Volg dan deze reeks! 

Eerste dag
Vrijdag 1 juni kwam Bobbie voor het eerst bij ons in huis. Na een snelle ontdekkingsronde was het tijd om hem duidelijkheid te geven; namelijk rusten. Wij hanteren voor iedere hond die hier in huis komt hetzelfde principe; in huis heerst er voornamelijk rust. In deze  en deze blog lees je waarom dit zo belangrijk is. De pagina’s openen in een nieuw tabblad. 

Vanuit thuis is Bobbie een bench gewend, dus die hadden wij ook neergezet. Ik merkte al snel dat hij dit helemaal geen fijne ligplaats vond. Hij ging er niet relax in en ging er ook niet in liggen. Op een gegeven moment liep hij uit zijn bench en plopte in de hal neer.  Het belangrijkste is dat hij een plaats heeft waar hij fijn ligt en waar hij tot rust kan komen. Dus helemaal prima als dat voor hem de hal is. 

Toen hij eenmaal in de hal lag, was het niet gelijk rust en ontspanning. Hij was heel erg bezig met waar ik naar toe ging. Als ik even uit zicht ging om naar de keuken te gaan, vond hij dat al spannend en liep me achterna. 

Mijn eerste doel was daarom:
Bobbie leren dat hij niet meer op mij hoeft te reageren en dat hij hier gewoon kan ontspannen. 

Elke keer als ik door het huis heen liep en hij wilde mij achterna lopen, legde ik hem gelijk weer in de af.  Niet boos, gewoon rustig. 
Aan mij de taak om niet te lang uit zicht te gaan, zodat hij er vertrouwen in kreeg dat ik snel weer terug kwam.
Bobbie is heel slim en kreeg dit gelukkig snel door. En toen hij het eenmaal door had, toen viel hij in een ontzettend diepe slaap!
Tekst gaat door onder de video:

Prikkels:
Op een gegeven moment werd hij wakker en begon te gapen en in zijn poot te happen. Zoals je de blogs kon lezen die ik in de eerste alinea heb aangehaald, is dit een duidelijk teken. Ik ben met hem naar buiten gegaan. Hij moest inderdaad even zijn behoefte doen. Het was een kort rondje, want al vlak na het uit de deur stappen hapte hij in de lijn en rende in de lijn. Dit zou kunnen komen door de prikkel dat hij moet plassen, maar vanwege de uren ervoor en dat het na het plassen/poepen alleen maar erger werd, was het niet slim om lang(er) te wandelen. 
Bij binnenkomst was het gelijk weer even een paar stappen terug. Ik moest hem helpen om zijn rust te vinden. En net zoals hiervoor, eenmaal in rust was het ook gelijk een diepe slaap. 

De komende tijd is het dus belangrijk dat hij zelf leert om zijn rust te pakken wanneer hij daar behoefte aan heeft. 
Hoe snel gaat dit hem lukken?

Nieuwsgierig hoe dit verder gaat?
Lees hier deel 2

 


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *