Deze twee weken hebben we het geluk gehad dat we Luna op bezoek hadden. Luna is een 15jarig teefje die slecht ziet en bijna niets meer hoort. Het was een slim idee om haar alleen op te vangen zodat zo alle rust kreeg die ze nodig had en met zo weinig mogelijk stress hier kon blijven logeren.

We kennen Luna nu als een snurkend slaapkopje, een nieuwsgierig aagje die achter je aan trippelt en als een meisje die naar buiten huppelt en springt om de wereld te willen ontdekken. 
Helaas was dit de eerste paar dagen wel anders. Ze sliep ontzettend veel en kwam alleen van haar plek af als ze iets wilde drinken, eten of als we haar gingen uitlaten. De verandering kwam toen we terug kwamen van vrienden, ze kwam opeens kwispelend ons begroeten! 

Vanaf toen veranderde ze echt per dag, ze werd uitbundiger en steeds gezelliger. Natuurlijk slaapt ze nog steeds ontzettend veel, maar dat nemen we maar voor lief.

Het is ontzettend jammer dat ze morgen weer weg gaat. Ondertussen heeft ze echt een plekje in ons hart ingenomen, maar we zijn ook weer blij voor Luna en haar baasje dat ze weer lekker naar haar echt vertrouwde plekje terug mag gaan. 

Categorieën: Blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *